Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2017

Το πραγματικό αντικαπιταλιστικό Είναι [1]

Εικόνα
Odilon Redon (1840 – 1916) - The Prisoner

Επαναλαμβάνω:
Αυτό το μοναδικόν που δύναται να υπάρξει ως το μοναδικό ον εντός τού καπιταλισμού χωρίς να είναι καπιταλιστικό είναι η απόλυτη άρνησητής καθολικής ιδιότητας τού ίδιου τού καπιταλισμού να μην δύναται να περικλείει άλλα νοήματα και άλλους κανόνες από αυτόν. Θα ήταν ίσως χρήσιμο να ενώσω αυτή την πρόταση που επαναλαμβάνω συνέχεια με την διευκρίνηση ότι το Ον ως έννοια υφίσταται για μένα ως μια φιλοσοφική ή επιστημολογική σημασία αν και όταν το πράγμα που περικλείει αυτόν το καθορισμό (θα μπορούσαμε να τον ονομάσουμε ως προσδιορισμό ως Είναι ή Ον-Είναι) περικλείει ως κύρια τάση του τον συνολικό ή ολικό προσδιορισμό που σημαίνει ως τάση, αν τον σημαίνει βέβαια [και όχι βέβαια όταν το όνομα που τον αποδίδει μερικές φορές τον σημαίνει μόνον (άρα ψευδώς ή φαντασιακώς)]. Για να δείτε την κρισιμότητα αυτής τής προσδιοριστικής παρατήρησης, θα σας δώσω παιδιά μου κάποια περισσότερο αναλυτική και κάπως διαλεκτικο-αναπαραστασιακή μορφή αυτού που …

Άλλη μια διευκρίνηση για τις μικροαστικές αμεσοκοινότητες (και τέλος με αυτά)..

Εικόνα
Clare Leighton - Wood Engraving for The Book of Psalms  
Αν εντός τού καπιταλιστικού συστήματος, άπαξ και αυτό έχει υπερισχύσει,δεν υπάρχει καμμία δυνατότητα ύπαρξης άλλης μορφής παραγωγής εκτός τής καπιταλιστικής παραγωγής, τότε θα πούνε κάποιοι ότι δεν είναι νομοτελειακό να μην υπάρχει κάτι άλλο εκτός παραγωγής ως μη-καπιταλιστικόν, αφού το καπιταλιστικό σύστημα δεν είναι μόνον παραγωγική διεργασία και δεν ταυτίζεται με την παραγωγική του δομή ή το παραγωγικό του υποσύστημα. Η σκέψη αυτή είναι σωστή μεν αλλά τόσο γενική που μπορεί να χωρέσει όλες τις ιδεολογικές και κοσμοθεωρητικές τάσεις, και εκ του γεγονότος ότι μπορεί να χωρέσει σχεδόν όλες τις τάσεις συνήθως εκφράζει την κυρίαρχη τάση που είναι η πολύμορφη αλλά ενιαία ως μπετόν αρμέ αστική και μικροαστική τάση. Εντάξει, λένε, ας δεχτούμε ότι ο καπιταλισμός μπορεί να υπάρξει όταν υπάρχει μόνον ως ενιαίο και κυριαρχικά ολικά υπαγάγον οικονομικό σύστημα, τρόπος παραγωγής ή όπως αλλιώς το πείτε εσείς οι δογματικοί και πολύ κακοί άνθρωπ…

Το Κράτος και η παραγωγική δυσφορία περί αυτού. Ιστορικοπεριγραφική σχηματοποίηση..

Εικόνα
Agnes Miller Parker wood engraving for Thomas Hardy's "The Return of The Native"  


Η δική μου ειδική δυσφορία με την αντικρατική δυσφορία
Επιθυμώ να υπηρετήσω μια μορφή εναντίωσης προς τον καπιταλιστικό κόσμο που δεν θα ενέχεται σε υποκειμενικές επιθυμίες εξόδου από αυτόν, αν και αυτές οι επιθυμίες υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν ακόμα και σε πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους που οι αξίες και οι ιδέες τους δεν διέπονται από κανενός είδους αντικαπιταλισμό. Δεν θεωρώ τις επιθυμίες ούτε καλό ούτε κακό πράγμα, δεν με ενδιαφέρει κανένας στοχασμός όμως πουτις θέτει στο επίκεντρο τής κίνησής του ως να ήταν η ουσία του, εφόσον ακόμα κι αν ο στοχασμός (και ως επιθυμία) έχει σαν σκοπό του την κατόπτριση τής επιθυμητικής δομής της ανθρώπινης ζωής, αν είναι έλλογος στοχασμός οφείλει να ξεπεράσει και αυτό το στρώμα ή την στοιβάδα της για να ανακαλύψει μια συγκρότηση ή αυτήν ως συγκρότηση που δεν δύναται να είναι ακόμα και ως αυτοτελές πεδίον της πραγματικότητας, που είναι, αυτό π…

Όχι κοινοτισμός. Αναγκαίες διευκρινίσεις.

Εικόνα
llustration by Agnes Miller Parker from Thomas Hardy's 'Jude the Obscure'    
Η απόλυτη οριακότητα που συγκροτεί ο καπιταλισμός ως δυνάμενη ωστόσο να θρυμματισθεί είναι το απόλυτό του ή ένα συγκροτόν στοιχείο του απόλυτού του.  Ωστόσο ως οριακότητα έχει συγκεκριμένα δομικά χαρακτηριστικά σημαίνοντας καταρχάς την δύναμη τού καπιταλισμού να υπαγάγει ολοκληρωτικά τα στοιχεία τής παραγωγικής δράσης ως στοιχεία του, κατά έναν τρόπο που να καθιστά αδύνατη την συνύπαρξη του με έναν άλλο τρόπο παραγωγής ή την ύπαρξη ενός άλλου τρόπου παραγωγής "εντός" του. Υπάρχει μόνον ένας άλλος τρόπος να υπάρξει ένα μη-καπιταλιστικό Είναι ή όν εντός τού καπιταλισμού και αυτός δεν σχετίζεται, όσο υπάρχει ο καπιταλισμός, με την παραγωγή, την "οικονομία" ή τις κοινωνικές παραγωγικές σχέσεις ευρύτερα. Για να υπάρξει ένα Είναι ως μη-καπιταλιστικό Είναι εντός αυτών των αυστηρών πλαισίων που τίθενται νομοτελειακώς όταν υφίσταται καπιταλισμός ως νομοτελειακώς αποτρεπτικά κάθε άλλης…

Το δικό μας Μηδέν-Όριο..

Εικόνα
Agnes Miller Parker (British, 1895-1980). Mutabilitie.   


Όταν αναφερόμαστε στην έννοια του ορίου έχουμε συνήθως στο μυαλό μας κάτι που συναντάει αυτό το όριο ως να είναι επιθυμόν ή (αν δεν είναι έμβιο ον) ως να είναι τείνον να το υπερβεί αλλά το όριο σταματά αυτή την κίνηση, έχουμε άρα στο μυαλό μας μια συνηθισμένη κινητική κατάσταση εις την οποία υπάρχει ήδη ως νοητικά σχηματισμένη μια υπέρβαση, άρα και το εκείθεν τού ορίου. Το όριο όμως δεν είναι μόνον αυτό, περικλείει πολλές άλλες πτυχώσεις. Καταρχάς η οριακότητα πλαισιωμένη καταστασιακά από ευρύτερες και συνθετότερες δομές διαμεσολάβησης έμβιων και άβιων όντων συγκροτεί τις ίδιες, δεν είναι ένα "καθαρό εμπόδιο" αλλά ένας από τους συγκροτητικούς όρους των ίδιων των όντων και καταστάσεων που οριοθετεί. Η οριακότητα τότε παρουσιάζεται ως ένας συγκροτητικός όρος αυτών των όντων που οριοθετεί, και αν μπορούσαμε μεταφορικά να της προσδώσουμε κίνηση και φορά κίνησης θα την κατανοούσαμε ως έχουσα μια κατεύθυνση …

Λένιν Αθάνατος

Εικόνα
Odilon Redon (1840 – 1916)  
Επαναλαμβάνω: Αυτό το μοναδικόν που δύναται να υπάρξει ως το μοναδικό ον εντός τού καπιταλισμού χωρίς να είναι καπιταλιστικό είναι η απόλυτη άρνησητής καθολικής ιδιότητας τού ίδιου τού καπιταλισμού να μην δύναται να περικλείει άλλα νοήματα και άλλους κανόνες από αυτόν. Επαναλαμβάνω-επεκτείνω-επαναλαμβάνω: Αυτό το μη-καπιταλιστικό εντός τής καπιταλιστικής περίκλεισης για να είναι μη-καπιταλιστικό πρέπει να είναι απόλυτο. Αλλά για να είναι απόλυτο χωρίς να είναι το καπιταλιστικό απόλυτο, ενώ παραμένει εντός ενός (καπιταλιστικού) απόλυτου που δεν "αφήνει" τα δεδομένα εντός του να διαφεύγουν της οριοθέτησής του και της απολυτότητάς του πρέπει να είναι: Ή κάτι πέραν των όρων της οριοθέτησης, ήτοι Άπειρο (Μπαντιού) Ή ένα μη-άπειρον ή (καλύτερα) ένα μη-μόνον-άπειρον, το οποίο ωστόσο αν και μη-μόνον-άπειρον ή και ως πεπερασμένον περικλείει εντός του την ιδιότητα τής δυνατότητας άρσης ενός απολύτου που το περικλείει. Αν γραπωθούμε από το ήδη υπάρχον (καπιταλιστικό)…

Το δικό μας θηρίο..

Εικόνα
A mobbed owl as a symbol of calm, an etching in George Wither's 'A Collection of Emblemes 



Από την σκοπιά τής ερμηνείας που υπηρετούμε, η οριακότητα τού κεφαλαίου είναι μια απόλυτη οριακότητα, άρα από την σκοπιά της ερμηνείας αυτής το κεφάλαιο αποτελεί ένα απόλυτο που θραύεται μόνον από μιαν άλλη απόλυτη δύναμη, και αυτό συμβαίνει διότι στο κεφάλαιο συνενώνονται αυτές οι δύο ιδιότητες: η οριακότητα και η απολυτότητα. Γιατί όμως, από αυτή την σκοπιά, μια απόλυτη οριακότητα θραύεται από ένα άλλο απόλυτο και όχι από κάτι άλλο μη-απόλυτο ή ακόμα και αντι-απόλυτο; Διότι ένα περικλείον/υπαγάγον στοιχείο που οριοθετεί απόλυτα έχει περικλείσει/υπαγάγει τα στοιχεία που περικλείει/υπαγάγει με τέτοιο τρόπο που να αποτρέπει την "έξοδό" τους από την περίκλειση/υπαγωγή ως στοιχείων, όσο καθολικά κι αν είναι ως στοιχεία, όποια καθολικευτική δυνατότητα ή ενεργή δύναμη κι αν περιέχουν ή απλά είναι. Η έννοια τού απόλυτου ορίου αυτό ακριβώς σημαίνει και όχι ότι ένα απόλυτο όριο δεν θρ…

Το όριο..

Εικόνα
Η οριακότητα του καπιταλισμού είναι το αγαπημένο παίγνιό του, είναι ο "ίδιος" ένα σύστημα που υφίσταται, ειδικά σήμερα, ως μια διαρκής ανα-οριοθέτηση εντός και εκτός ενός απόλυτου ορίου, το οποίο όμως δια αυτής του τής ανα-οριοθέτησης δεν αίρεται ούτε σχετικοποιείται, ούτε τίθεται σε ένα άλλο απόλυτο μεν αλλά άλλο απόλυτο, πράγμα το οποίο θα σήμαινε τελικά ότι δεν υφίσταται ως απόλυτο με την κυριολεκτική έννοια τού όρου. Η φαινόμενη ως υπέρβαση είναι μια καταβύθιση σε μιαν οικειοποιημένη από το απόλυτο καπιταλιστικό όριο αρχαϊκότητα, η οποία ούτως δεν παράγεται ούτε ως ψευδοαρχαϊκότητα που αποκρύπτει το νεωτερικό όριο ούτε σαν πραγματική αρχαϊκότητα η οποία θα επαναδιεκδικούσε θραύοντας το καπιταλιστικό όριο μια νέα ύπαρξη στον κόσμο. Το "εκτός" του απόλυτου καπιταλιστικού ορίου είναι λοιπόν ένα "εντός" του ως υπάρχοντος δια μιας αρχαϊζουσας καταβύθισης σε μοτίβα κυριαρχίας, τα οποία δεν έπαψαν ποτέ να υπάρχουν, ούτε αποτέλεσαν είδος χαμένο στο μουσείο των …

Το Απόλυτο για μαθητές (πολιτικού) δημοτικού σχολείου..

Εικόνα
Δεν είναι η εργατική τάξη και γενικότερα οι λαϊκές τάξεις εκείνη η ιστορική δύναμη που φέρνει την καταστροφική κυριαρχική υπαγωγική διεργασία στο προσκήνιο και το παρασκήνιο της ζωής, ειδικά στο παρασκήνιο που φτιάχνεται για να μην παρουσιάζονται οι ίδιες οι ταπεινωμένες και κατεστραμμένες ζωές των ταπεινωμένων ταπεινών ανθρώπων. Δεν είναι η μισθωτή εργασία εκείνη η ιστορική δύναμη που φλέγει τον κόσμο και τον καθιστά έναν έρημο τόπο που πάνω του δεν κυκλοφορεί τίποτα χωρίς να είναι στιγματισμένο από την ερήμωση την ίδια. Είναι το κεφάλαιο, ο καπιταλισμός εκείνη η ιστορική δύναμη που εκ της νομοτελειακής κοινωνικής της υπόστασης φέρνει τον εκμηδενισμό παντού, εξακοντίζει την εκμηδένιση στην τελευταία άκρη του όντος. Το μοναδικό ζήτημα που έχει νόημα, σε αυτό το αναγκαστικό πλαίσιο, είναι με ποιό τρόπο ό,τι υπόκειται σε αυτή την εκμηδένιση και σε αυτή την ενυπόστατη ερήμωση, συνήθως ως μισθεργαζόμενο υποζύγιο ή ως άεργο άνεργο άτομο χαμένο στο κενό, θα απαντήσει σε αυτή την διαρκή ιστορικ…

Αρχείο