Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούλιος, 2017

φράσεις [3]

Εικόνα
Το διαζύγιο που παίρνω από το κράτος, το κάθε κράτος, κρατάει πολλά χρόνια, αλλά σκοπός μου ήταν να μην αφήσω κανένα περίσσευμα, ούτε επιθυμώ να δίνω διατροφή.

Αυτό το παράξενο πράγμα που είναι ο ελλαδικός λαός με έχει πληγώσει με τον σεβασμό που έχει προς τον ταξικό εχθρό του και το κράτος, αλλά μήπως το ίδιο δεν έκανα και γω;

Φτιάχνω ένα κλάσμα με την ηδονή στην θέση του αποτελέσματος.
Το μηδέν με γλύτωσε από το έθνος και το μηδέν θα διασώσει ό,τι είναι να διασωθεί από τέτοιες αποσκευές.

Είναι κάτι που παινεύομαι, αλλάζω στα πενήντα μου.
Το δημόσιο είναι γεμάτο ρουφιάνους, από τούτους μαθαίνω ακόμα και το τι είμαι στ' αλήθεια, αφού ό,τι και να κάνω με νομίζουν αναρχικό ή ακροαριστερό κομμουνιστή.  Οι ρουφιάνοι λοιπόν με συνεφέρανε και είμαι πάλι αυτό που είμαι, αν και δεν είμαι ούτε αυτό.

Δεν υπάρχει επιστροφή.

Μη παραπονιέμαι, γέρασα ή πλησιάζω και δεν έχω ούτε έναν φίλο χωρίς να τον έχω βρίσει ανωπατόκορφα, αναρωτιέμαι μόνον αν κατάλαβαν ποτέ πόσο τους αγαπώ τους μούργους.

Αν είχα χρόν…

ψευδο2σώμα [6] / Για την Δημιουργία. Στον Γιάννη Ευσταθίου..

Εικόνα
Κυρίως η θεοκρατική θεολογία, αλλά και κάθε θεολογία, και η ιδεολογία των ιεραρχικών πολιτικών και άλλων όχι μόνον θρησκευτικών ιερατείων κάθε είδους, διαχωρίζει το δημιουργημένο από το δημιουργικό ον, μόνο που τούτο είναι ένα ψευδές είδωλο της ζωής και του κόσμου που εξυπηρετεί τον θάνατο, την βία, την πατριαρχία, το κράτος και το κόμμα φετίχ. Το δημιουργικό ον είναι και δημιουργημένο ή δημιουργούμενο, ακόμα κι όταν ως ιδιαίτερη πτυχή του καθολικού είναι τής δημιουργίας συγκροτείται στο υψηλότερο σημείο του ως καθολική ή ολική δημιουργία.


Το δημιουργικό ον σημαίνει την αυτοδημιουργία του μέσω της εσωτερικής σε αυτό διαφοροποίησης σε α) δημιουργική και β) δημιουργημένη ή ορθότερα δημιουργούμενη οντότητα, εντός του ίδιου όμως (του δημιουργικού όντος) θεωρούμενου ως ενότητας. Η οριζόμενη και λεγόμενη ως πλάση ή κτιστόν ή "φύση" δεν είναι διαιρούμενη σε εξωτερικά και έτερα μέρη τα οποία νοούνται ως το δημιουργημένο ον ενός δημιουργούντος υποκειμένου {ανθρώπινου κοινωνικού ή υπερβα…

Xemdar & Harîman Şengal

Εικόνα

Hunermend Basho - shingal 2014

Εικόνα

Ax daye -Ekrem Rasho 2014

Εικόνα

Zozan u Memedo - Beje

Εικόνα

Zozan Digerim

Εικόνα

اشک و آه . کاوه دیلمی

Εικόνα

Kaveh Deylami Raaz e Nahan

Εικόνα

Fazel Jamshidi Shoor e Eshgh

Εικόνα

John Scottus Eriugena κ' ψευδο2σώμα [5]

Εικόνα
Κάποιες προλογικές παρατηρήσεις για το γενικό πλαίσιο της χρήσης της εριγενικής διάκρισης της φύσεως
Παρουσιάζουμε το σώμα ως γενικό-ειδικό υπερκαθορισμό και επικαθορισμό της καπιταλιστικής εποχής χρησιμοποιώντας κάποιες γενικές οντολογικές διακρίσεις, τις οποίες αν και δεν ανακάλυψε συστηματοποίησε και οργάνωσε σε ειδικό σύστημα ο μεγάλος Ιρλανδός (¨Σκώτος¨) φιλόσοφος και θεολόγος John Scottus Eriugena (Εριγένης και όχι Ωριγένης]. Στο γενικό εριγενικό πλαίσιο τοποθετούμε το σώμα ως ειδικό καθορισμό στον τόπο σύναψης μεταξύ:  α) του δημιουργημένου-και-δημιουργούντος και β) του δημιουργημένου-και μη δημιουργούντος και γ) μη δημιουργημένου-και μη-δημιουργούντος (μηδέν), από όπου η ύστερη νεωτερική αστική φιλοσοφία τον ανάγει και αναβαθμίζει (μυστικοποιητικά) στον τόπο του δημιουργούντος-και-μη δημιουργημένου. 

Το σώμα ως ειδικός καθορισμός είναι μια στιγμή σε μια ολότητα στιγμών τού καθορισμού και αυτοκαθορισμού τής εμβιότητας, και ειδικότερα της ανθρώπινης, που αποκόπτεται αυτονομείται (ω…

Αρχείο