Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2017

μόνο αν έρθει ο κομμουνισμός..

Εικόνα
Raymond Chandler, Caroline Gamon


αν και παραπλανημένος ο ήλιος αυτής τής φάρας είχε μιαν άλλη λάμψη όταν έφτανε στο ψηλό του έστρεφε τις ακτίνες στη γη κατάσαρκα την τρύπαγε, την πλήγιαζε με λουλούδια φωτιάς


ρώταγαν κάτω από τις σκιές τους οι άνθρωποι της γνώσης πως έφτασε η σάρκα στον ήλιο αυτό πως άνθιζε τόσο παράξενα  αλλά δεν υπήρχε κανένας να απαντήσει σκιές μέσα σε σκιές οι άνθρωποι της γνώσης, ξέχασαν


αν και δεν ακούστηκε τίποτα το φως αυτής της φάρας ήταν ένα σπαθί που έκοβε το χρόνο όταν έπεφτε μίλαγε άκουγε τεθλασμένη ψυχή τις νύχτες άλλαζε σε άστρα


ρώταγα και γω, κρυμμένος σε ένα κλάσμα τής ζωής πως τραγούδαγαν όλοι αυτοί αλλά δεν υπήρχε κανένας να απαντήσει φωνές ξερές, υγρά υπόγεια πατρίδες πεθαμένες πριν ζήσουν, ξέχασαν


ξέχασαν όλοι, δεν ήταν ποτέ εκεί δεν ήρθαν όταν τους κάλεσαν οι πόνοι παράβλεψαν τη σάρκα, την έβλαψαν με ιδέες για το κοινό καλό την δέχτηκαν νεκρή, πεθαμένη ιδέα


αν και ήταν μια συνηθισμένη νύχτα τα όνειρα ουρλιάζανε πως υπάρχουν δεν θα έφευγαν ποτέ τη μέρα



μόνο αν έρθει ο κομμουν…

Η λαϊκή αυτοκυβέρνηση ως μετωνυμία [1]

Εικόνα
Illustration for Alexandr Chayanov's short stories by Vladimir Zimakov 


Ξέρουμε πως η μετωνυμία στηρίζεται στην εγγύτητα των φαινομένων που σημαίνονται ή αναδύονται δια τής γλώσσας, και ότι οι σημειακές αντικαταστάσεις που επιτελεί ανατρέπουν και αυτή ακόμα την συμβολική τάξη ως δυνάμενη, με τα όποια όριά της, να απεικονίζει την πραγματική τάξη των πραγμάτων: Το περιέχον αντικαθιστά το περιεχόμενο, το μέρος το όλον, η αφαίρεση το συγκεκριμένο ή το αντίθετο, το υποκείμενο τής διεργασίας την διεργασία ή το αντίθετο, ανάλογα με το ποιό είναι το "επιδιωκόμενο" να αλλοιωθεί. Η οικονομικότητα/συντομία που επιτυγχάνεται δια της μετωνυμικής νοηματικής διεργασίας (σήμανσης) έχει υπερτονιστεί στο παρελθόν, αν και υφίσταται βέβαια, ενώ στην πραγματικότητα ο "σκοπός" της μετωνυμικής μεταλλαγής των σημείων και των νοημάτων, πέραν της συντομίας, είναι η είσδυση της ευρύτερης ενωτικής σημειακότητας του "ίδιου" του όντος που σημαίνεται ή αναδύεται, αναδύοντας ο…

μετά τον λαό θα έρθουν οι άνθρωποι [2]

Εικόνα
The Golem Novel by Gustav Meyrink, linocut illustrations by Vladimir Zimakov

Το παράδοξο τής έννοιας τής λαϊκής κυριαρχίας είναι ότι συνενώνει με αντινομικό και αδιέξοδο (μεταφυσικο-οντολογικό) νοηματικό τρόπο μιάν αρχή απόλυτης παθητικότητας με μιαν αρχή απόλυτης ενεργητικότητας. Πάντα, η μεταφυσική οντολογία συγκροτεί οντικούς και νοηματικούς πόλους (όχι αναγκαία μόνον 2), οι οποίοι διαχωρίζονται μεταξύ των και σχετίζονται (ως διαχωρισμένοι) μεταξύ των ως απόλυτες ποιότητες ή οντολογικές (και όχι οντικές-υλικές) αρχές. Θεωρώ πως συνήθως αυτό γίνεται με την απολυτοποίηση τής (παραγόμενης ως) παθητικότητας ενός συντελεστή που περιέχει ήδη τέτοιες δυνατότητες ή μάλλον με την παραγωγή ενός συντελεστή (ή υπο-αρχής ή πόλου) ως μοναδικού και διαχωρισμένου, ως ικανού πάντα να παράξει την οντολογική παθητικότητα δια αυτού του διαχωρισμού και της μοναδικοποίησης, επειδή τούτος περιέχει ήδη ακόμα και όταν δεν έχει "ξεχωριστεί" και "μοναδικοποιηθεί" έναν ισχυρό βαθμό παθ…

μετά τον λαό θα έρθουν οι άνθρωποι [1]

Εικόνα
Vladimir Zimakov - Illustration for Gustav Meyrink's novel Walpurgisnacht.

Αν θεωρήσουμε την έννοια του λαού ως προβληματική σε σχέση με την καθολική κοινωνική και ατομική ελευθερία και την γενικευμένη αυτοδιάθεση των παραγωγών και των ατόμων, τότε είμαστε υποχρεωμένοι να την αντικαταστήσουμε, αλλά ουσιαστικά και όχι επιδερμικά (ψευδο-)αντικαθιστώντας την με ένα αρνητικό ομοίωμά της που θα την αναπαράγει. Είναι ίσως προτιμότερο να διατηρήσουμε την έννοια σε μιαν συνυπαρκτική ένταση με άλλες έννοιες ευρύτερης ανθρωπικής σημασίας, αρκεί πάλι και αυτές να μην είναι μια υπόγεια αναπαραγωγή της σε μια πολλαπλότητα.

Ο λαός ή οι λαοί είναι μια σχετικά παθητικοποιητική κατάσταση προς την εξουσία, και αυτό μεν αντανακλά την κατάσταση όπως είναι αλλά ταυτόχρονα την νομιμοποιεί. Θεωρώ, επίσης, ότι και έννοιες που χρησιμοποιούνται σε μιαν διαλεκτική σύγκρουσης προς την έννοια τού λαού, πάλι τον λαό ως έννοια/κατάσταση φέρνουν στο προσκήνιο της σκέψης και της δράσης, χωρίς …

Το Όνομα τής αλυσίδας..

Εικόνα
Walpurgisnacht Novel by Gustav Meyrink, 
            linocut illustrations by Vladimir Zimakov

θέλετε να σας φωνάζουν με το όνομα τής αλυσίδας σας;
ας είναι πείτε πως σας λένε λαό εργατιά έθνος Κι όλα θα σκοτεινιάζουν πάντα

Ο ήλιος βγαίνει σκεπάζοντας τα πάντα με αδιαφορία σκοτεινιάζοντας στις σκιές τους όντα χωρίς δικό τους φως

θέλετε να σας καλούν σαν το κελί σας; το ψεύτικο αντικλείδι της σκλαβιάς δίνουν  κι εμείς ανοίγουμε τη μιά πόρτα μετά την άλλη στο ίδιο κελί μέσα Ως πότε θύτες και θύματα ενός ονόματος που μας εδόθη για ξεροκόμματο εξουσίας;

δε ξέρω τι θα κάνετε εμένα πάντως ξεχάστε με αν είναι να ανέβω σε ικρίωμα μια νέα σκλαβιά δοξάζοντας γιατί δεν είναι η παλαιά

ο χρόνος δεν είναι ατελείωτος στο τέλος γίνεται τσόφλι  που φτύνει άλλος χρόνος  την ψίχα παριστάνοντας τσόφλι κι αυτός για τα δόντια του θανάτου που ονομάζετε θεό με τόσα ονόματα κι ένα μοναδικό

εμένα μη με υπολογίζετε το ξέρω το παραμύθι αλλά και το άλλο

ας μιλήσουμε για ελευθερία ή τίποτα ελευθερία ή τίποτα




Ιωάννης Τζανάκος



φράσεις [25]

Εικόνα
The Golem Novel by Gustav Meyrink, linocut illustrations by Vladimir Zimakov

Οι σκέψεις μου σήμερα ξεκίνησαν από ένα αστείο ή μια διήγηση ενός "συναδέρφου", στην δουλειά. Μας είπε λίγο ως πολύ ότι όταν κάποτε πήγε στην Ταϋλάνδη (ύποπτον) δοκίμασε ψητό ανθρώπινο κρέας σε μια ψησταριά καταγώγιον. Δε ξέρω πως πήγε εκεί η συζήτηση, αλλά αρχικά εγώ τουλάχιστον πείσθηκα ότι μπορεί να το έλεγε στα αλήθεια, εφόσον τον ήξερα ότι είναι ικανός για πολλά ως χρυσαυγιτάκι παλιός μποντυμπιλντεράς. Είχε φάσηόταν είδε το έκπληκτο και απορημένο βλέμμα εμού και ενός άλλου συναδέρφου, το ότι μας καθησύχασε λέγοντάς μας ότι αστειεύονταν, ειδικά όταν εμείς μέσα στον χαμό τής συναλλαγής χρησιμοποιήσαμε εξορκιστικώς την "πληροφορία" για να κάνουμε πλάκα με μια μη μού άπτου συναδέρφισσα, η οποία σε λίγο θα έτρωγε σάντουϊτς, με...γαλοπούλα όμως, και όταν άκουσε την "πληροφορία" αηδίασε, όλα αυτά εν ώρα πυκνής συναλλαγής. Όταν πέρασε το ωράριο, κάθησα και το ξανασκέφτηκα, ρε μπας και απ…

5 βήματα στον ουρανό..

Εικόνα
The Golem by Vladimir Zimakov

1 κράτησες την υπόσχεση σαν τα πτηνά της ηλιακής τροχιάς καίγοντας τα φτερά τής ζωής τώρα;

δεν έχει κανένα νόημα η σιωπή  όταν συμβαίνει στις πτώσεις και τις ανόδους αν δεν την ζητήσεις ξανά στο μεσοδρόμι μιας νέας ζωής Και αυτό δεν σού' λαχε εσένα ταξιδιώτη χαμένε τώρα;


2 θα έρθουν οι μέρες που θυμούνται τα πάντα ίσως Όταν ριχθεί το φως παντού ο δρόμος θα έχει ανθίσει Και τη σιωπή ακόμα τη σιωπή που επιθυμείς να ξαπλώσεις κι εσύ


3 δεν έχει σημασία το χθες όπως και να το ζούνε οι χρόνοι έχει χαθεί από τα χέρια τους είσαι εδώ διάολε κατάρα ζω ακόμα θα ζήσω για πάντα έχω τα φόντα να γίνω φάντασμα

τρυπώνοντας μέσα σε περιθώρια που άφησαν όσοι αγάπησες και έχασες δική σου  δική τους η ευθύνη ε και;


4 δεν έχει κανένα λόγο να περιμένει η ζωή αλλά κόλλησε σε έχει κρατήσει σε μιά θεϊκή γυάλα και σε κοιτά είναι η δική σου άραγε ζωή; θα το έλεγες ζωή αυτό το πράμα;

είναι δική μου, μου ανήκει σα μια πεντάρα που ξαναβρήκα αληθινή, όχι κάλπικη

κρατάνε κι άλλοι υποσχέσεις μούργο μου έχο…

Εξομολογήσεις για την "ψυχή" του πραγματικού και του φαντασιακού μετανάστη..

Εικόνα
Nikolai Lutohin. Illustration for Galaksija. 1970s.

Μη νομίζετε πως είναι τόσο εύκολο να "κάνεις" θεωρία όντας περικυκλωμένος από τόσους εθελοντές ρουφιάνους τού κράτους. Πρέπει, μετά τη δουλειά, όχι μόνον να ξεκουραστείς, να "ζήσεις", αλλά και να ηρεμήσεις από τις σκέψεις σου τις γεμάτες πάθος και μίσος. Όλο το απόγευμα ηρεμώ το μίσος μου απέναντι στους άθλιους φασίστες ρατσιστές που είναι οι περισσότεροι "συνάδελφοι" και προσπαθώ να σκεφτώ ψυχραιμότερα, να δω ακόμα και αυτούς όχι σαν θύματα βέβαια αλλά σαν ανθρώπους-κρυσταλλώσεις μιας γενικότερης κατάστασης πραγμάτων και ευρύτερων ιστορικών συσχετισμών. Ίσως και οι τελευταίες απαισιόδοξες σκέψεις γύρω από την έννοια του "λαού" να απηχούν όχι τόσο τις σκέψεις μου για την ίδια την υπόσταση του λαού αυτού, ο οποίος σε τελική ανάλυση δεν περιορίζεται σε κάποιους υπαλληλάκηδες ρουφιάνους, όσο την απογοήτευσή μου από τις δυνατότητες που δίνει η ίδια η έννοια ως πραγματικά ενεργή μέσ…

Αρχείο