Ριζική ετερότητα και μειονοτική οντολογία [1]


Illustration for Alexandr Chayanov's short stories by Vladimir Zimakov http://www.vladimirzimakov.com
 Illustration for Alexandr Chayanov's short stories by Vladimir Zimakov 

Σε μια ταξική ιεραρχική κοινωνία ο όρος τής ριζικής ετερότητας, ως θεμελιώδης όρος τής δημιουργικής παραγωγής, υποστασιοποιείται και εκδηλώνεται ως μία εξ' αυτών των πραγμάτων μειονοτική τάση.
Η μειονοτική τάση στις ταξικές ιεραρχικές κοινωνίες δεν βρίσκεται "εντός" των σχηματισμένων ταξικών πόλων, ούτε στα εξωτερικά όρια μεταξύ αυτών των κυρίαρχων πολικοτήτων τής κοινωνικής διαφοροποίησης, ούτε κάπου μεταξύ τους -σε ένα (υποθετικό) ενδιάμεσο σημείο.
Η μη πομπώδης (ριζική) ετερότητα δεν έχει στην πραγματικότητα, αλλά ειδικά σήμερα δεν παρουσιάζεται καν να έχει, εμβλήματα και δύσκολα φοράει στολές ή σημαίες, ακόμα κι αν αυτές είναι (υποτιθέμενες) αντι-σημαίες.
Θεωρώ ότι αυτό που συνήθως σηματοδοτείται ως ριζική ετερότητα δεν είναι όντως η ριζική ετερότητα, αλλά ή κάτι οντικά αντίθετο με αυτήν που την οικειοποιείται ή η ίδια ως υπαγμένη σε αυτό το οντικά αντίθετο.
Σήμερα όμως συμβαίνει κυρίως μια άρση ακόμα και της αλλοτριωμένης αντιπροσώπευσης τής ριζικής ετερότητας και αυτό συμβαίνει επίσης μετά από ό,τι έχει συμβεί ήδη "εντός" τής αφηρημένης οντότητας τής Ιστορίας:
Έχουμε λοιπόν μια σειρά τριών συμβαντολογικών δεδομένων:
Εν αρχή υπάρχει μια δεδομένη σχέση υπόστασης και αλλοτριωμένης αντιπροσώπευσής της, έπειτα μια βίαιη και ματαιωτική ολοκλήρωση (αυτής) τής αλλοτριωμένης αντιπροσώπευσης, και στο τέλος ("σήμερα") ένα κενό και μια μη σχέση μεταξύ τής υπόστασης και κάθε αντιπροσωπεύτικής διεργασίας. 

Η δυσχέρεια άρα τής "σημερινής" εμφάνισης τής πραγματικής (ριζικής) ετερότητας έχει να κάνει ακριβώς με την κατάργηση όλων των συμβολικών ή σημειακών δυνατοτήτων εμφάνισης, εφόσον κατά την αλλοτριωμένη ύπαρξή της στο σημαίνον είχε αυτή την δυνατότητα, τής αλλοτριωμένης έστω αντιπροσώπευσης "εντός" τού συμβολικού πεδίου κατά την διενέργεια ιστορικών κυριαρχικών αντιπαραθέσεων.

Θεωρώ πως η υπόσταση τής ριζικής ετερότητας είναι συνυφασμένη πάντα με την μοίρα τής εργασίας και ειδικά τής αλλοτριωμένης εργασίας ή της εργασίας ως αλλοτριωμένης υποκειμενικής δράσης.
Η ριζική ετερότητα ως ρευστή μεν αλλά όντως υπαρκτή ιδιότητα της ανθρωπικότητας είναι μια πτύχωση, ένας τροπισμός τής εργασιακής δυνητικότητας και ενέργειας του ατόμου και των άμεσων κοινοτήτων "του".
Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι ως πτύχωση, τροπισμός, άρα και ιδιότητα εντάσσεται και στην γενική κατηγορία του σημαίνοντος.
Το σημαίνον είναι λοιπόν, για εμας πάντα, μια άλλη πηγή τής ριζικής ετερότητας.

Η απόσυρση τής ριζικής ετερότητας από το προσκήνιο τής ιστορικής εξέλιξης σηματοδοτείται ορθώς αν σχετισθεί νοητικά και με τις εξελίξεις στο εργασιακό πεδίο της παγκόσμιας κοινωνίας, ακόμα κι αν κάποιος θεωρήσει ότι υπάρχει ισοδυναμία αιτιακής συνάφειας, τόσο και επιτελεστική όσο και παραγωγική, με την οντική "διάσταση" τού σημαίνοντος. 




(συνεχίζεται)


 
Ιωάννης Τζανάκος



 

Σχόλια

Αρχείο

Εμφάνιση περισσότερων

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πτήση..

Σημείωση για τον ψευδο-κομμουνισμό των "συνεπών αντι-οπορτουνιστών"..

Ποιός ήταν ο Μουσταφά Σουμπχί;