μετά τον λαό θα έρθουν οι άνθρωποι [2]


                    The Golem Novel by Gustav Meyrink, linocut illustrations by Vladimir Zimakov Published by The Folio Society   
       The Golem Novel by Gustav Meyrink, linocut illustrations by Vladimir Zimakov

Το παράδοξο τής έννοιας τής λαϊκής κυριαρχίας είναι ότι συνενώνει με αντινομικό και αδιέξοδο (μεταφυσικο-οντολογικό) νοηματικό τρόπο μιάν αρχή απόλυτης παθητικότητας με μιαν αρχή απόλυτης ενεργητικότητας.
Πάντα, η μεταφυσική οντολογία συγκροτεί οντικούς και νοηματικούς πόλους (όχι αναγκαία μόνον 2), οι οποίοι διαχωρίζονται μεταξύ των και σχετίζονται (ως διαχωρισμένοι) μεταξύ των ως απόλυτες ποιότητες ή οντολογικές (και όχι οντικές-υλικές) αρχές.
Θεωρώ πως συνήθως αυτό γίνεται με την απολυτοποίηση τής (παραγόμενης ως) παθητικότητας ενός συντελεστή που περιέχει ήδη τέτοιες δυνατότητες ή μάλλον με την παραγωγή ενός συντελεστή (ή υπο-αρχής ή πόλου) ως μοναδικού και διαχωρισμένου, ως ικανού πάντα να παράξει την οντολογική παθητικότητα δια αυτού του διαχωρισμού και της μοναδικοποίησης, επειδή τούτος περιέχει ήδη ακόμα και όταν δεν έχει "ξεχωριστεί" και "μοναδικοποιηθεί" έναν ισχυρό βαθμό παθητικότητας.
Είναι ο συντελεστής τής λαϊκότητας, η λαϊκή υπο-αρχή ως συστατικό στοιχείο τής (καταστατικής "σύνθεσης" τής) λαϊκής κυριαρχίας που συγκεντρώνει (στο "περισσότερο") δυνητικά την παθητικότητα ως υποτιθέμενη εκκίνηση τής κίνησής της προς την (υπο-)αρχή τής κυριαρχίας αλλά πάντα (συμβαίνει αυτό) δια τής άμεσης (αδιαμεσολάβητης) συνάφειάς τής με την αρχή τής κυριαρχίας.
Ούτως παράγεται ως ένα "έπειτα" η (μεταφυσική) απολυτότητα των δύο πόλων, της λαϊκής (υπο-)αρχής και της κυριαρχικής (υπο-)αρχής: με την (προαναφερόμενη) μεταφυσική εκκίνηση από μια υπο-αρχή (τον "λαό") η οποία παράγεται αναγκαστικά, όπως τίθεται και θα τίθεται πάντα, ως ένα δυνητικό αδιαμεσολάβητον μιας παθητικής θέσης απέναντι σε μια ενεργητική απεύθυνση, ή ως η παθητική κοινωνική και οικονομική θέση απέναντι σε μιαν ενεργητική διακυβέρνηση των πραγμάτων.


Η ίδια η νοηματική μετωνυμία τής έννοιας/κατάστασης τής "λαϊκής κυριαρχίας" (και ως επίταση δια τής περιφήμου "λαϊκής αυτοκυβέρνησης") η οποία ψευδοανατρέπει αυτή την δυϊκή οντολογική σχέση "ενώνοντας" τον οντολογικοποιημένο όρο τού παθητικού πλήθους, τον "λαό", με την κυριαρχία, είναι διά της διαρκούς διάψευσής της στην πράξη η απόδειξη ότι η αυτοκυβέρνηση των ανθρώπων και η πραγματική αυτονομία τους δεν έχει ούτε μπορεί να έχει καμμία σχέση με την "λαϊκή κυριαρχία ή αυτοκυβέρνηση", εφόσον ένα ον που υπάρχει ως παθητικόν (ή ως η πτωματοποίηση μιας ζωής που είναι ταγμένη μόνον-να-της-απευθύνονται) μόνον δια μετωνυμιών και φαντασιακών αναπαραστάσεων δύναται να υπάρξει ως ενεργό και εκπορεύον, αυτό το ίδιο, τον λόγον.  

Θα ήταν λογικότερο και θεμιτότερο ένα νοηματικό σύστημα αρχών περί τής κυριαρχίας το οποίο θα δομούνταν ως ένα πέραν των δεσποτικών ή παραδοσιοκεντρικών αρχών της απόλυτης εξουσίας του ηγεμόνα ή του κράτους κ.λπ με βάση την έννοια/κατάσταση του πολίτη.
Εξάλλου όπως φάνηκε ήδη στην υθοποιημένη) αρχαία δημοκρατία, και τώρα πιά φαίνεται και στην σύγχρονη αστική δημοκρατία, αν η λαϊκή κυριαρχία ως μια φαντασιακή μετωνυμική σύνθεση δεν παρήγαγε/παράγει συνέχεια εθνολαϊστικά ή λαϊστικά τέρατα αυτό συνέβει/συμβαίνει γιατί υπήρξε/υπάρχει και εφαρμόστηκε/εφαρμόζεται η αρχή της πολιτείας ως συγκροτούμενης από ενεργούς αυτοκαθοριζόμενους πολίτες και όχι μόνον από τον λαό.

Επιμένουμε ότι η περίφημη λαϊκή κυριαρχία/αυτοκυβέρνηση είναι μια μετωνυμική φυλακή και σίγουρα έχουμε εκνευρίσει τους διάφορους δημοκράτες, άσχετα αν αυτοί είναι ευρωπαϊστές-ευρωφασίστες αμερικανόφιλοι-αμερικανοφασίστες ή "αντίθετα" εθνικιστές-πατριώτες φασίστες με βούλα και πιστοποιητικόν αυθεντικότητας (οι περισσότεροι και από αυτούς αυτοπροσδιορίζονται ως πατριώτες-δημοκράτες).
Οι εκνευριζόμενοι που μας ενδιαφέρουν περισσότερο δεν είναι οι προηγούμενοι, άλλοι έχουν ενδιαφέρον, και σε αυτούς τους άλλους απευθυνόμαστε κυρίως.
Θα συνεχίσουμε.  


Ιωάννης Τζανάκος 

Σχόλια

  1. Και ο "πολίτης" ως έννοια/κατάσταση διέπεται από αντινομίες και αδιέξοδα, αλλά δεν υπάρχει σύγκριση με τα δεδομένα που διέπουν την αντινομικότητα/τραγικότητα και το αδιέξοδο του "λαού"..
    Θα το διευκρινίσουμε και αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αρχείο

Εμφάνιση περισσότερων

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σημείωση για τον ψευδο-κομμουνισμό των "συνεπών αντι-οπορτουνιστών"..

Πτήση..

Ίδρυση και μη ίδρυση του απείρου..