3 παρατηρήσεις για την έννοια του (καπιταλιστικού) κεφαλαίου..

         poboh: “ Night over the city, 1913, Otto Dix. German Expressionist Painter (1891 - 1969) ” 
                   Otto Dix   Night over the City, 1913

1.
Όταν εξετάζουμε την ροή του χρήματος κατά τον τύπο του κεφαλαίου ως χρήμα-εμπόρευμα-χρήμα΄ (συντ. χ-ε-χ΄) για να δείξουμε τον "αξιωματικό" τύπο κίνησης και υποστασιοποίησης του κεφαλαίου επικεντρωνόμαστε τις περισσότερες φορές στο γεγονός της "αύξησης" του χρήματος ως σημείου αυτής της κεφαλαιοκρατικής υπόστασης.
Καταρχάς, αυτή η "εικόνα" μπορεί να καταλήξει παραπλανητική αν δεν την εντάξουμε στην συνολική κίνηση όπου στο σημείο ε τού τύπου χ-ε-χ΄ συνωθείται δομικά και νομοτελώς η μισθιακή σχέση της ζωντανής εργασίας με το ήδη υπάρχον κεφάλαιο, αλλά συνωθούνται δομικά και νομοτελώς και άλλα στοιχεία τής πρώτης αφηρημένης και της ωριμότερης (δεύτερης), άρα συγκεκριμένης-αφηρημένης ειδικής καπιταλιστικής κίνησης.
Η σχέση χ-ε-χ΄ ως ειδική καπιταλιστική σχέση είναι απορρέουσα και από άλλες δομικές συζεύξεις ειδικών στοιχείων ή δομών, αν και ως μορφική σχέση δεν αποτελεί μόνον ένα αποτέλεσμα ή μιαν ούτως ειπείν "εξωτερική" μορφή της καπιταλιστικής διεργασίας ή κίνησης. 

2.
Την πρώτη παρατήρηση θα την κατανοήσουμε ορθότερα ως προς την ερευνητική της σημασία αν κατανοήσουμε πως όλα αυτά τα στοιχεία που συνδομούν το αναγκαστικό καπιταλιστικό πλαίσιο κίνησης του κεφαλαίου, την ειδική καπιταλιστική του σύσταση ως νομοτελούς δομής -όσο υφίσταται βέβαια, οδηγούν αναγκαστικά την διεργασία όπως "εκφράζεται" στον "αξιωματικό" τύπο που παραθέσαμε σε μιαν συγκεκριμένη κατάληξη, το χ΄, αλλά την οδηγούν προϋποθετικά και προκαθοριστικά με την έννοια πως δομούν την κίνηση αυτή ως αναγκαστική ή υποχρεωτική ήδη από την εκκίνησή της.
Συγκεκριμένα:
Το κεφάλαιο για να υπάρξει ως ειδικό καπιταλιστικό κεφάλαιο, και όχι (όπως στις προκαπιταλιστικές κεφαλαιακές σχέσεις) ως κεφάλαιο εν γένει, για να υπάρξει σε μιαν άμεση μάλιστα προοπτική, και για να μην εξαφανιστεί κατά τον ανταγωνισμό του με τα άλλα κεφάλαια, ωθείται υποχρεωτικά προϋποθετικά και προκαθοριστικά από την ώθηση της κερδοφορίας.
Η κερδοφορία δεν είναι μια ελεύθερη ή επιθυμητική ή βουλητική επιλογή του κεφαλαίου αλλά ο όρος εκείνος που το "εμψυχώνει" και δίνει τον απόλυτο τόνο και την απόλυτη φορά στην κίνησή του όπως εκφράζεται στον απλό "αξιωματικό" τύπο της κίνησής του που παραθέσαμε.

3.
Για να τελειώνουμε, λέγοντας και εμείς μιαν έκφραση όπως τη λένε και ξαναλένε συνήθως οι αναζωογονητές κάθε δόγματος όταν κατανικάει δογματικά ένα άλλο δόγμα,..για να τελειώνουμε λοιπόν και με την συνεχή ιδεολογική και αγκιτατόρικη ανάδειξη της "υπόστασης" τού καπιταλιστικού κεφαλαίου ως "συνολικού" κεφαλαίου, θα προβούμε σε έναν αφορισμό που θα αναπτύξουμε σε μελλοντικό χρόνο:
Το καπιταλιστικό κεφάλαιο (σε διάκριση λόγου χάριν προς τις προκαπιταλιστικές μορφές του) δεν δύναται ποτέ να αναχθεί σε συνολικό "κοινωνικό" κεφάλαιο και να "ελέγξει" (ούτως) την νομοτέλεια της αναγκαστικής υποχρεωτικής και προϋποθετικής κίνησής του προς την κερδοφορία, τουλάχιστον όσο επικρατεί ο καπιταλισμός, και όχι ας πούμε ένα "σοσιαλιστικό" σύστημα πλήρους κρατικής ή κοινωνικής ιδιοκτησίας και διεύθυνσης των μέσων παραγωγής (και των παραγωγικών-καταναλωτικών διεργασιών), εφόσον για να γίνει αυτό πρέπει να αρθούν και οι όροι που συνωθούνται δομικά στην σχέση χ-ε-χ΄ (συγκροτώντας την νομοτελή ειδική καπιταλιστική σύζευξη) αλλά και η ίδια αυτή η μορφική (αλλά όχι "εξωτερική" μορφική) σχέση. 




Ιωάννης Τζανάκος



           amare-habeo:  Otto Dix   (German, 1891 - 1969)  The Insane, 1925 tempera on panel, 120,4 x 61,5 cm
                         Otto Dix  (1891 - 1969)  The Insane, 1925 

                         

Σχόλια

Αρχείο

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πτήση..

Καπιταλιστικό δηλητήριο [1]

φράσεις [15]