Κατάσταση αδιαφορίας..

                                   "Front row seats" Collage on paper Sammy Slabbinck 2014
                                    Front row seats - Collage on paper Sammy Slabbinck 2014


Προπομπός μιάς καταστροφής εκπορευόμενης από ένα υποκείμενο εναντίον ενός άλλου είναι μια κατάσταση αδιαφορίας για το είναι του άλλου υποκειμένου, χωρίς αναγκαία να υπάρχει ακόμα στοχοποίηση ή ενοχοποίησή του δια ενός ιδεολογικού συστήματος. 
Αυτό το γενικό υπόβαθρο ωστόσο είναι τόσο γενικό και παρουσιαζόμενο ως ισχύον πάντα, άρα "κινδυνεύει" να μην σημαίνει τίποτα αν δεν το πλαισιώσουμε με ειδικότερες μορφές (τής) υπόστασής του.
Θα το πάρω αλλιώς, λέγοντάς σας πως σε μιαν ακρατική/αταξική "αρχέγονη" κοινωνία η αδιαφορία σημαίνει το εντελώς αντίθετο, σημαίνει δηλαδή μια κατάσταση ειρήνης μεταξύ των κοινοτήτων.

Βλέπουμε πως η (σχετική) έλλειψη σχέσης ενδιαφέροντος μιάς κοινότητας με την άλλη, ενώ είναι κατά τα "αρχέγονα" δεδομένα συνθήκη ειρήνης ή μη σύρραξης, στις ταξικές ιεραρχικές κοινωνίες σημαίνει την δυνατότητα σύρραξης ως γενικό υπόβαθρο (δεν θέλω να πω θεμέλιο) που έλκει την- ή έλκεται από την κατάσταση ή ειδική μορφή τής συσχέτισης μεταξύ των υποκειμένων η οποία αν και περικλείει το ενδιαφέρον το στιγματίζει ως υποκείμενο σε ψυχοκοινωνικές ωθήσεις που σημαίνουν την ετεροκαταστροφική πρόθεση.
Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι:
Η αδιαφορία τής (κάθε) μετα-αρχέγονης κοινότητας για τις άλλες κοινότητες (ή την άλλη κοινότητα) είναι ψευδής, εφόσον υπάρχει πάντα εγχαραγμένη στην ψυχοκοινωνική της "εσωτερικότητα" μιαν υποκρυπτόμενη ένταση εχθρότητας και ετεροκαταστροφικής ώθησης.
Θεωρώ λοιπόν την κατάσταση αδιαφορίας όπως εμφανίζεται στην ταξική ιεραρχική κοινωνία φενακισμένα αποτυπωμένη ως κατάσταση "εσωτερικής" κοινωνικοψυχικής ειρήνης, γι΄αυτό και εγώ τουλάχιστον "βλέπω" σε κάθε της διακήρυξη ειρήνης μια κατάσταση μετάβασης σε έναν ετεροκαταστροφικό πόλεμο.

Η ειδική νεωτερική μορφοποίηση αυτής τής γενικής τάσης των ταξικών/ιεραρχικών κοινωνιών προς ετεροκαταστροφή από το κεφάλαιο και το κράτος δεν αποτελεί ούτε αποτέλεσμα (αιτιατόν) ούτε αίτιο μόνον αυτής τής γενικής ώθησής τους προς την ετεροκαταστροφή, γι΄αυτό και είναι γενικά λανθασμένη τόσο η θεωρητική τάση που αποδίδει στις διεθνοπολεμικές ή ακόμα και "εσωτερικές" κοινωνικές-ταξικές αντιπαραθέσεις μόνον οικονομικά ή το "αντίθετο" μόνον ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά.
Ούτε η ανθρωπολογική κατάσταση μόνιμης εχθρότητας ούτε η κατάσταση τής ταξικής/ιεραρχικής κοινωνικής/οικονομικής διαίρεσης αποτελούν η μία μόνον το "φυτίλι" τής άλλης (που είναι το έτοιμο "καύσιμο" προς ανάφλεξη) αλλά και οι δύο είναι και "καύσιμα" και "φυτίλια" για την άλλη.

Αυτή η διττότητα τής δυνητικής κατάστασης πολέμου θέτει όλες τις πολιτικές και ηθικές στάσεις απέναντι στις (πολεμικές) συγκρούσεις σε δοκιμασία, όταν ειδικά εκφράζουν μια μονομερή πρόσληψη του φαινομένου. 
Πάντως, ακόμα γενικότερη είναι η τάση, λανθασμένη κατά την δική μου εικόνα των πραγμάτων, να θεωρείται η κατάσταση αδιαφορίας των ταξικών/ιεραρχικών κοινωνιών ως κατάσταση ειρήνης.
Δεν υπάρχει καμμία ειρήνη στις ταξικές/ιεραρχικές κοινωνίες, και η κατάσταση αδιαφορίας τους πρός τις "άλλες" (κοινωνίες) είναι σαν μια σιγανή φωτιά καταστροφής που δεν σβήνει ποτέ.
Ενώ όμως μπορούμε κάπως καθησυχαστικά να κατανοήσουμε αυτό όλο το σχήμα όσον αφορά στην οικονομική και κοινωνική θεμελίωση/κατάσταση των ετεροκαταστροφικών ωθήσεων έχουμε μια τάση να παραβλέπουμε την ανθρωπολογική θεμελίωση/κατάσταση θεωρώντας την ως δευτερεύουσα και συνεπαγόμενη από την αρχική (οικονομική/κοινωνική θεμελίωση).


Ιωάννης Τζανάκος
        

Σχόλια

Αρχείο

Εμφάνιση περισσότερων

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιός ήταν ο Μουσταφά Σουμπχί;

Πτήση..

Σημείωση για τον ψευδο-κομμουνισμό των "συνεπών αντι-οπορτουνιστών"..