Εξω-ομολόγηση




Ο ύψιστος προορισμός του εχθρού μου
είναι να ζήσει
Θα τον αφήσω ανενόχλητο έναν αιώνα
να ζήσει
Πάνω στο τέλος τού αιώνα όμως 
θα στείλω ένα γράμμα
στον άλλο αιώνα
ανιχνεύοντας τα όρια της αυθυπαρξίας του
-για τον εχθρό μιλάω ωρέ-

Στο μεταξύ, θα ξέρω, αν είναι ακόμα εχθρός
ή έγινε σύμμαχος
ακόμα και φίλος,
πολύ δύσκολα τα πράγματα τελικά,
θα γίνω αιώνιος..

Ας ξεκινήσω το τραγούδι
Με τους παιάνες τελείωσα και τις έχθρες
Θα υπερνικήσω τώρα τον έσω εχθρό
ω!
πάλι εχθρός;
κάτι μου χαλάει την αγιοσύνη
και τούτο είναι η έχθρα παντού,
άρα
ας το πιάσω αλλιώς, πάρτο αλλιώς..

Ο ύψιστος προορισμός μου είναι η αγάπη
Θα την αναζητήσω εις άνθη και άστρα
Όπως συνηθίζεται θα γείρω νωχελικά
σε μιαν εικόνα μελωμένη από επιθυμίες
σα τα βλαμμένα,
ήδη ξενέρωσα, το κρασί αυτό έχει χαλάσει
να το πω αλλιώς, να το πω έρωτα;
είστε αστείοι άθεοι μερικοί,
και ο αθεϊσμός θέλει βαριά σκιά
αυτός κι αν θέλει,

Ποιός είναι  τελικά
μα τον ανύπαρκτο
ο ύψιστος προορισμός μου;
Θα ακούσω τα φλάτ και θα πάψω να ομιλώ περί υψίστων
και τα ρέστα
θα γίνω ροή, ρέον, εκτόπλασμα ντελεζιανόν
μπας και βρώ, όχι τον ύψιστον, τον προορισμόν,
αλλά την ορθή ροή, απορροή, διαρροή ίσως,
πάντως ροή,
Ρέω λοιπόν, ως ρευστόν αν και στέρεος μέχρι αηδίας
είμαι μια πέτρα που κι αν σπάει σπάει σε άλλες πέτρες
ντουβάρ, μπετόβεργα
πως να ρεύσω ω ρέουσες μη υποστάσεις;
άσε καλύτερα,
Ούτε αυτό μου κάνει,
Είδατε;
άφησα τον εχθρό και τις έχθρες 
και έχω καταντήσει χειρότερος κι από μένα
όταν βάραγα τοίχους με άλλους τοίχους,
δεν το αφήνω μωρέ;
να γυρίσω στα παλιά;

Θα το κάνω λοιπόν, δηλώνοντας, μια και καλή
ένα και μοναδικό πράμα που ξέρω

Ο ύψιστος προορισμός μου είναι να φύγω
λίγο πιο κεί, 
τίποτα το σπουδαίο
λίγο παρακάτω
Εκεί όπου ακόμα υπάρχουν πέτρες,
ντουβάρια,
τοίχοι στέρεοι
και άστρα
Γιατί απορείτε;
Και άστρα..


Ιωάννης Τζανάκος

Σχόλια

Αρχείο

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πτήση..

ένα [1] ή δύο [2] μηδέν [0] ;

φράσεις [15]