Ποιός ήταν ο Μουσταφά Σουμπχί;

              The Forgotten Workers. Painting by Ryan Mutter who has built up a strong reputation as painter of industrial scenes.
                            The Forgotten Workers by Ryan Mutter 


Ποιός ήταν ο Μουσταφά Σουμπχί;
Ο πρώτος Τούρκος κομμουνιστής ηγέτης. 
Ποιοί και πως τον δολοφόνησαν, μαζί με τον ανθό της ηγεσίας του νεοσύστατου Κομμουνιστικού κόμματος της Τουρκίας;
Τον δολοφόνησαν οι Τούρκοι εθνικιστές υπό την ηγεσία του Κεμάλ Αττατούρκ στις 28 Ιανουαρίου 1921, μαζί με την γυναίκα του και 14 ηγετικά στελέχη του κόμματος πάνω σε ένα πλοίο που κατευθύνονταν από την Τραπεζούντα στο Μπατούμι, ένα ιστορικό συμβάν που στην τουρκική ιστοριογραφία έγινε γνωστό ως το "Συμβάν τής Μαύρης Θάλασσας".
Το 1922 ο Ράντεκ, ηγετικό στέλεχος της Κομιτέρν (3ης Διεθνούς) καλούσε τους Τούρκους κομμουνιστές σε συμμαχία με τους εθνικιστές παρά τις διώξεις, σε ένα μάλιστα μακροπρόθεσμο επίπεδο, διότι η επιτυχία του Τούρκικου εθνικού αγώνα ήταν απαραίτητη για την άμυνα της νεοσύστατης Ε.Σ.Σ.Δ απέναντι στον ιμπεριαλισμό τής νικήτριας Αντάντ και του ανόητου όργανού της, των Ελλήνων εξαλλοεθνικιστών που συνέχιζαν απτόητοι να ανοίγονται σε ένα τεράστιο σε έκταση μέτωπο στην κεντρική και ανατολική Μικρά Ασία.
Είχε ήδη συμβεί το προαναφερθέν περιστατικό, και η καταστολή των Τούρκων κομμουνιστών από τους Κεμαλιστές και τους εθνικιστές ευρύτερα συνεχίζονταν χωρίς σταματημό.
Το αυτί όμως των μπολσεβίκων δεν ίδρωσε καθόλου, αφού καλούσαν τους αδερφούς και συντρόφους τους να θυσιάσουν την ζωή τους για τα γεωπολιτικά και αμυντικά συμφέροντα της δικής τους σοβιετικής χώρας.
Όχι μόνον δεν οργίστηκαν ή δεν έδειξαν εκδικητική διάθεση, σιγά μην νοιαστούν για κάτι ιδεαλιστές συντρόφους τους στην Τουρκία, αλλά υπέγραψαν μάλιστα "από πάνω" δύο παρακαλώ συνθήκες συμμαχίας με τους Τούρκους εθνικιστές: την "Συνθήκη Φιλίας και Αδερφοσύνης" στις 16 Μαρτίου 1921 (το αίμα του Μουσταφά Σουμπχί ήταν ακόμα ζεστό) και την Συνθήκη του Ραπάλλο, όπου επιβεβαιώθηκε η κοινή δέσμευση των δύο μερών απέναντι στους Έλληνες εθνικιστές και τον "ιμπεριαλισμό", όλα αυτά συνοδευόμενα από όπλα, στρατιωτικούς συμβούλους, και 10.000.000 χρυσά ρούβλια, ψιλοπράματα δηλαδή.
Αφήστε τους Έλληνες εθνικιστές που είχαν κοινή ευθύνη με την στάση τους για την καταστροφή των ελληνικών πληθυσμών στην Μ.Ασία, αυτόν τον άμοιρο τον Σουμπχί τον ξέρει κανένας στην νεώτερη Ελλάδα των υπερεθνικιστών και των διεθνιστών τύπου κκε και λοιποί εξαλλοδιεθνιστές από τα Εξάρχεια μέχρι την Ανταρσύα, από τον Περισσό μέχρι τον Ιο;  
Δεν κρίνω με απόλυτη αυστηρότητα τους Μπολσεβίκους, αν και η ιδεολογική και ηθική υποκρισία τους ξεχείλισε, αλλά κρίνω αυστηρά τους Τούρκους κομμουνιστές που δεν κατανόησαν αυτό ακριβώς, ότι ο καθένας κάποια στιγμή κοιτάει το συμφέρον του και την πάρτη του, ενώ όποιος κοιμάται τον ύπνο του δικαίου δικαιώνεται βέβαια, αλλά πάντα μετά θάνατον αφού πρώτα τον έχουν φάει λάχανο εχθροί και σύντροφοι.
Όσο για τους "εδώ" συντρόφους, από τον Κορδάτο που έχτισε μια τερατωδώς ψευδή αφήγηση για κάποια δήθεν επίσκεψη σοβιετικού απεσταλμένου σε αυτόν (την οποία ξεφούρνισε αφού είχαν αποβιώσει όλοι οι μάρτυρες που ανέφερε), μέχρι τους νέους ιστοριογράφους του κκε και του νέου αριστερισμού, έχω να πω ότι έχουν από εμένανε ολάκερη την περιφρόνηση που τους αξίζει.



Ιωάννης Τζανάκος

Σχόλια

  1. Το άθλιο παραμύθι που έχουν δημιουργήσει από κοινού οι Γεωργαλάδες του κκε, μαζί με τους αριστεριστές εξαλλοδιεθνιστές, ότι υπήρχε μια πρώτη αγωνιστική φάση όπου Τούρκοι κομμουνιστές τα είχαν βρεί, με κάποια προβλήματα βέβαια, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και μιά ύστερη αντιδραστική φάση όπου ο Κεμάλ τα βρήκε με τους δυτικούς ιμπεριαλιστές όπου έσπασε η συμφωνία, είναι ένα τερατώδες ψεύδος, δεν είναι μόνον παραμύθι, είναι φιλοσοβιετισμός προπαγανδιστικού τύπου, όχι ρεαλιστικού ή ιστορικοκατανοητικού τύπου.
    Οι Σοβιετικοί, από την εποχή του Λένιν, είχαν επιδείξει μιαν πολύ συγκεκριμένη κυνικορεαλιστική στάση στα της άμυνάς τους, πού ήταν κατανοητή βέβαια ως ένα σημείο αλλά και απαράδεκτη ακόμα και με τα κριτήρια τής εποχής εκείνης.
    Αλλά άλλο αυτό και άλλο να κάνεις γεωργαλάδικη ιστοριογραφία, και να στηρίζεσαι για να υπάρξεις ως ιστορικό αφήγημα στα αίσχη των ελλήνων εθνικιστών, λές και το ένα αίσχος ακυρώνει όλα τα άλλα, κάτι σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για ψεύτες και προπαγανδιστές παραποιητές της ιστορικής αλήθειας που πονάει και είναι ΜΙΑ:
    Αυτό που συνέβει με την καταστολή της εργατικής τάξης στην Κίνα υπό τις οδηγίες της ΕΣΣΔ, πριν εμφανιστεί ο μέγας παμπόνηρος και για την πάρτη του και την πάρτη του κόμματός του Μάο και τα αλλάξει όλα, είχε ΗΔΗ συμβεί όταν όλοι οι αναφερόμενοι στον Λένιν (και ο Λένιν), μετέπειτα "σταλινικοί" και "τροτσκιστές" είχαν τα χέρια τους ματοβαμμένα από την προδοσία που διέπραξαν με τον "τουρκικό" συμβάν, προτού υπάρξει το αντίστοιχο "κινεζικό" το οποίο πιστώθηκε στον Στάλιν μόνον και όχι στον αληταρά ψεύτη Τρότσκι που το έπαιξε τότε αριστερότερα και αθώος, τάχαμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όποιος ψάχνει για κορόϊδα μέσα στην εργατική τάξη, να το ξέρει ότι δεν θα τα βρεί πιά, ακόμα κι αν οι όποιοι "εργάτες" ή απλά καθημερινοί εργαζόμενοι δεν έχουν ιδέα από αυτά.
    Κάτι μυρίζονται στον αέρα πλέον, δεν πιστεύουν κανέναν, και αυτό ισχύει για κανέναν κανέναν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χέστηκα για όλους σας, το ίνδαλμά μου είναι πλέον ο Μουσταφά Σουμπχί και όποιος του μοιάζει ή σαν θύμα ή σαν κάποιος που δεν θέλει πιά να είναι θύμα των "μεγάλων ιστορικών δυνάμεων"..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συνεχίζω:
    Θα μπορούσαν οι Μπολσεβίκοι, στα πλαίσια τής κατανοητής και από εμέναν ρεαλιστικής στάσης τους, να ζητήσουν ωστόσο εγγυήσεις για την ασφάλεια των συντρόφων τους, εγγυήσεις για την μη δολοφονία τους από τους γεωπολιτικούς "συμμάχους", δεν γνωρίζω να το έκαναν αυτό όσο διαρκούσε η διαβολοσυμμαχία, αν ξέρει κάποιος ας το πει. Αυτό που ξέρω είναι ότι τα ίδια σκατοαπόσκατα έκαναν και απέναντι στο κομμουνιστικό κίνημα της Κίνας όπου ανάγκασαν τους κομμουνιστές σε επαχθή συμμαχία με τους εθνικιστές ώσπου υπήρξε η καταστολή στην Καντόνα αν δεν κάνω λάθος.
    Και τότε επειδή ήταν στα πράγματα η σταλινική φράξια που απλά αναπαρήγαγε το ίδιο κυνικορεαλιστικό λάθος απέναντι σε άλλους όμως, σε αντίστοιχα κορόϊδα, πιστώθηκε όλο το λάθος ως λάθος, και οι τροτσκιστές το παίξανε αθώοι προτάσσοντας ως λύση βέβαια ότι θα προτάσσει πάντα ο αριστεριστής βλάξ, ταξικισμό και καμμία συμμαχία με όρους και διασφαλισμένο πολεμολογικά συσχετισμό δυνάμεων, όπως έκανε ο μεγάλος Μάο. Αναλαμβάνοντας ο Μάο το τιμόνι του κινήματος, έβαλε τα πράγματα στην θέση τους, σκεπτόμενος τον εαυτό του τους συντρόφους του και τον ίδιο τον κινεζικό λαό ΠΡΩΤΑ από όλα, μη ακουγοντας ΟΥΤΕ τους σοβιετικούς της εξουσίας (που τύχαινε να είναι τότε η σταλινική φράξια) ΟΥΤΕ τους ανόητους αριστεριστές, δηλαδή τους τροτσκιστές που τότε είχαν αναλάβει αυτό τον ρόλο μαζί με την "αριστερή αντιπολίτευση"

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πτήση..

Σημείωση για τον ψευδο-κομμουνισμό των "συνεπών αντι-οπορτουνιστών"..